Υποβάθμιση και του ιδιωτικού τομέα για να μην στεναχωριέται ο δημόσιος τομέας

Η επιστροφή στον εργασιακό µεσαίωνα που αποφάσισε χθες η κυβέρνηση υπό την πίεση της τρόικας είναι ένα µέτρο κοινωνικά καταστροφικό και άδικο, ενώ θα αποδειχθεί και οικονοµικά αναποτελεσµατικό. Σύµφωνα µε τις νέες ρυθµίσεις ο εργαζόµενος κινδυνεύει εν µια νυκτί να υποστεί – υπό την απειλή της απόλυσης – µείωση µισθού χωρίς πλαφόν έως το κατώτατο όριο των 740 ευρώ. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσµα την επικράτηση των νόµων της ζούγκλας στον ιδιωτικό τοµέα, αφού ...
στις σηµερινές συνθήκες τεράστιας ανεργίας θα επιτρέπει στους επιχειρηµατίες – µε πρόσχηµα τις δυσκολίες που αντιµετωπίζει η επιχείρησή τους – να διαπραγµατεύονται ξεχωριστά µε κάθε εργαζόµενο το ύψος της αµοιβής που θα του δώσουν. Με τις νέες ρυθµίσεις οι εργαζόµενοι στον ιδιωτικό τοµέα, που δεν έχουν καµία ευθύνη για τα ελλείµµατα του κράτους και έχουν ήδη υποστεί το τσουνάµι των 650.000 απολύσεων το τελευταίο 10µηνο, ισοπεδώνονται εργασιακά. Την ίδια στιγµή οι εργαζόµενοι (και οι συνταξιούχοι) στον δηµόσιο τοµέα υπέστησαν, λόγω του Μνηµονίου, µείωση αποδοχών περίπου στο 15% µε την περικοπή του 13ου και του 14ου µισθού (σύνταξης), ενώ οι εργαζόµενοι στις ΔΕΚΟ που όλα αυτά τα χρόνια πληρώνονταν κατά µέσον όρο τα διπλάσια από τους εργαζοµένους στον ιδιωτικό τοµέα, αυξάνοντας τα κρατικά ελλείµµατα, θα υποστούν µειώσεις µισθών 10% κατά µέσον όρο στα εισοδήµατα 1.800 ευρώ και άνω, ενώ δεν έχουν κίνδυνο απόλυσης αλλά απλώς θα µετατίθενται σε άλλη οργανική θέση του ευρύτερου δηµόσιου τοµέα.

Το χειρότερο είναι ότι µε τη δραστική µείωση των µισθών στον ιδιωτικό τοµέα δεν αγγίζονται τα ελλείµµατα του κράτους που έφεραν τη χώρα στο σηµερινό αδιέξοδο, ενώ δεν υπάρχει και καµία εγγύηση ότι θα µειωθούν οι τιµές των ελληνικών προϊόντων – ο λόγος για τον οποίο η τρόικα ζήτησε τις µειώσεις µισθών στον ιδιωτικό τοµέα. Ως γνωστόν οι µισθοί στον ιδιωτικό τοµέα στην Ελλάδα (και την Πορτογαλία) είναι οι χαµηλότεροι στην ευρωζώνη και οι υψηλές τιµές των ελληνικών προϊόντων σε σχέση µε τα ευρωπαϊκά οφείλεται στην ατελή λειτουργία του ανταγωνισµού – στις ολιγοπωλιακές πρακτικές που ακολουθούν οι µεγάλες αλυσίδες, στην ύπαρξη µεσαζόντων σε πολλούς τοµείς της αγοράς και στην αδυναµία του κράτους να παρέµβει για να διορθώσει τις στρεβλώσεις. Την ίδια στιγµή η µείωση των αµοιβών στον ιδιωτικό τοµέα, ενώ θα φέρει µεγάλο µέρος του πληθυσµού στα όρια της απόγνωσης, θα προκαλέσει πτώση των ασφαλιστικών εισφορών, µεγάλη πτώση της ζήτησης στην αγορά και µετανάστευση στο εξωτερικό των εργαζοµένων υψηλού επιπέδου .

Είναι απορίας άξιον πώς η κυβέρνηση δεν κατάφερε να δείξει στην τρόικα αυτή την οφθαλµοφανή πραγµατικότητα.

Αντίθετα είναι απολύτως κατανοητό γιατί επέλεξε και πάλι να στηρίξει τον ελλειµµατικό δηµόσιο τοµέα των «δικών τους παιδιών» έναντι του ιδιωτικού

Πηγή: http://www.tanea.gr - του NOTH ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σχολιασμός

Γιατί, έχει ιδέα κανείς πολιτικός τι συμβαίνει στον ιδωτικό τομέα?

Μια ζωή το κράτος προστάτευε τους δημοσιους υπαλλήλους (και λέγοντας δημόσιους υπαλλήλους εννοώ όποιος πληρώνεται από το δημόσιο και απολαμβάνει τη μονιμότητα). Δείτε τα ταμία των δημοσίων υπαλλήλων και δείτε και το μπουρδέλο το ΙΚΑ. Υπάρχει καμία σχέση;

Στον ιδιωτικό τομέα ο μισθός είναι χαμηλός, αλλά προκύπτει από τις δυνατότητες της αγοράς.

Πως να πάρει 2000 και 3000 € ένας μέσος ιδιωτικός υπάλληλος με πτυχίο πανεπιστημίου σε μία επαρχιακή μικρή επιχείρηση των 10 εργαζόμενων. Σε 6 μήνες θα πέσει έξω η επιχείρηση, όπως έπεσε έξω και το κράτος. Στην καλύτερη να πάρει 1000 € άντε 1500 € - δηλαδή τα μισά!!! Αν βρει δουλειά και με την αβεβαιώτητα του αύριο, γιατί αν δεν κάνεις 100% σωστά τη δουλειά σου, θα πας σπίτι σου χωρίς μα και μου και χωρίς ΕΔΕ και πειθαρχικό και κουραφέξαλα.

Αλλά το θέμα δεν είναι ότι λέω οτι πρέπει να πέσουν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων γιατί δεν τους πάω ή γιατί δεν μου αρέσει η φάτσα τους. Δεν μπορεί η Ελλάδα που δεν παράγει σχεδόν τίποτα και δεν έχει τα έσοδα της Γερμανίας να ξοδεύει τόσα χρήματα για ένα δημόσιο που μόνο πρόβλημα δημιουργεί στους υπόλοιπους!

Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι που προσλήφθηκαν αξιοκρατικά και έχουν γνώσεις και ΕΙΧΑΝ όρεξη για δουλειά, αλλά όποιος και να είναι αυτός πέφτει σε ένα σάπιο, βουρκωμένο πράγμα για να μην πω σε ένα βόθρο με σκατά. Τα σκατά στην μεταφορά αυτή είναι οι υπόλοιπο δημόσιοι υπάλληλοι που δεν θέλουν επ' ουδενί να υπάρχει ένας σωστός γιατί θα χαλάσει την πιάτσα. Άσε που οι υπόλοιποι θα νιώθουν και θα φαίνονται κατώτεροι (γιατί θα είναι όντως κατώτεροι) και ακουστούν φράσεις του τύπου:  "Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα σήμερα, μην είσαι χαζός" ή "Δηλαδή εσύ ήρθες εδώ να μας μάθεις τη δουλειά μας; Τον έξυπνο θα μας κάνεις;".

Το συμπέρασμα είναι πως το κράτος πρέπει να μάθει πόσους ανθρώπους χρειάζεται και να τους βάλει να κάνουν τη σωστή δουλειά σε όποια περιοχή τους χρειάζεται και να τους πει εγώ για αυτή τη θέση και αυτά τα προσόντα δίνω τόσα χρήματα, ΘΕΣ? Αν δεν θες τράβα στον παράδεισο του ιδιωτικού τομέα να τους δείξεις πόσα απίδια βάζει ο σάκος.